Eucharystia, która jest doświadczeniem miłości Boga powinna nas prowadzić do praktykowania miłości drugiego człowieka – mówi abp Wiktor Skworc, metropolita katowicki i przewodniczący Komisji Duszpasterstwa KEP.

Komisja Duszpasterstwa KEP omawiała program duszpasterski dotyczący Eucharystii. Co jest w nim najważniejsze?

Przygotowujemy program, który będzie realizowany przez cały Kościół w Polsce. To pewnego rodzaju oferta, umocowana w decyzji Konferencji Episkopatu Polski, która przyjęła trzyletni program związany z eucharystią. Teraz mamy pierwszy rok, któremu przyświeca hasło „Wielka tajemnica wiary”, a przygotowujemy rok duszpasterski 2020/2021 z hasłem „Zgromadzeni na świętej wieczerzy”. To w zasadzie synonim Kościoła. Gromadzimy się na wieczerzy, której gospodarzem jest Jezus Chrystus. Spotkanie z Nim jest kształtowane przez całą wspólnotę Kościoła, bo Kościół się zbiera i spotyka z Chrystusem, nie tylko duchowni, ale i świeccy jesteśmy wszyscy Kościołem. Chcemy doświadczyć obecności Chrystusa w czasie każdej eucharystii i zastanawiamy się nad tym, jak wydarzenie liturgiczne kształtować. To główny temat obrad, które potem będą kontynuowane.

Potrzeba tu rewolucji, czy raczej twardego trzymania się tego, co jest?

Reforma liturgii zapoczątkowana przez II Sobór Watykański. Nie polega ona na zmianie słów, gestów czy rytów. Ona powinna nas prowadzić do tego, żeby nasz udział w Eucharystii był aktywny, nie tylko zewnętrznie, ale i wewnętrznie. Mamy dużo ludzi, którzy się angażują w liturgię poprzez czytanie i śpiew. Chodzi o to, żeby nasz udział był wewnętrznie aktywny, żebyśmy się zbliżali do Chrystusa, żeby nas przemieniał, żeby następował proces naszego upodobnienia do Chrystusa. Na tym polega całe życie chrześcijańskie – przyjmując Jego ciało i krew staramy się do Niego upodobnić. Dlatego Eucharystia, która jest doświadczeniem miłości Boga powinna nas prowadzić do praktykowania miłości drugiego człowieka.

Na ile to jest kwestia samej liturgii, a na ile formacji w ogóle?

Pierwszą i najważniejszą formacją jest udział we Mszy św. To dlatego Kościołowi tak bardzo zależy na tym, żeby ochrzczeni uczestniczyli w niedzielnej celebracji. Stąd apele i troska, żeby przychodzili do kościoła. Tam zaczyna się nasza przygoda z Chrystusem, która może być pogłębiana w osobistym życiu religijnym.

 

Dziś Druga Niedziela po Narodzeniu Pańskim. Jutro Uroczystość Objawienia Pańskiego potocznie zwane Świętem Trzech Króli.

Całość ogłoszeń parafialnych:  https://mb-rozancowa.one.pl/ogloszenia-parafialne.html

 

Dziś Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa.

W tym tygodniu przypada I czwartek, I piątek i I sobota miesiąca.  Do spowiedzi w naszej kaplicy zapraszamy przed każdą Mszą Świętą.

Całość ogłoszeń parafialnych:  https://mb-rozancowa.one.pl/ogloszenia-parafialne.html

 

 

1.Św. Szczepan –patron decyzji na całe życie. W  drugi  dzień  świąt  Narodzenia Pańskiego  Kościół  przedstawia  nam  postać św. Szczepana, określanego jako Protomartyr. Protos po  grecku  znaczy pierwszy, martyr–znaczy męczennik,  ale  także świadek.  Św.  Szczepan  jest  pierwszym  chrześcijańskim męczennikiem, który zginął trzy lata po śmierci Pana Jezusa. Św. Szczepan jest świadkiem, gdyż swoim życiem dał świadectwo o tym, że Jezus żyje i że jest zapowiedzianym Mesjaszem, Zbawicielem świata.

Klimat liturgiczny drugiego święta, cała dzisiejsza liturgia słowa wzywają wierzących do naśladowania św. Szczepana. Nie musi to oznaczać wprost męczeństwa za wiarę, ale jest przynagleniem do dawania świadectwa o Jezusie własnym życiem. Świadectwo życia, w tym akt  męczeństwa,  oznaczają  gotowość  do  całkowitego  oddania  siebie  w  ręce  Boga. Zaś całkowite oddanie się Bogu wyraża się w gotowości podejmowania decyzji radykalnych: na całe życie. Przynajmniej trzy takie decyzje można wymienić: 1) zawarcie małżeństwa jako nierozerwalnego  związku  mężczyzny  i  kobiety,  2)  oddanie  się  na  wyłączną  służbę  Bożą poprzez  przyjęcie  święceń  kapłańskich,  3)  złożenie  wieczystych ślubów  w  zgromadzeniu zakonnym.

W każdej z tych decyzji jest jakaś całkowitość, dozgonność, jakiś życiowy radykalizm. Dziś  ludzie  boją  się  takich  decyzji.  Bo  przecież  otaczający  świat  jest  zmienny,  płynny, nieprzewidywalny. Po co mam się  wiązać jakąś decyzją na całe życie? –pyta człowiek. Dziś zauważamy częsty  brak  zrozumienia  dla  sakramentu  małżeństwa,  który  wyraża  się z jednej strony we wspólnym zamieszkaniu bez ślubu, a z drugiej strony –w podejmowaniem decyzji o rozwodach. Dziś także dostrzegamy spadek liczby powołań do kapłaństwa i do wielu zgromadzeń zakonnych, a także znamy przypadki odejść z kapłaństwa czy z zakonu. A jednak. Całkowite oddanie się jakieś sprawie ma w sobie coś pociągającego, tak jak pociągająca jest miłość. Prawdziwa miłość jest wierna, wytrwała, wszystko przetrzyma i jest ostatecznie „potężna jak śmierć” według słów biblijnej Pieśni nad pieśniami. Bo jak w samej śmierci  jest  coś  radykalnego  i  ostatecznego,  tak  też  w  miłości  jest  coś  całkowitego i nie odwracalnego. Decyzje na małżeństwo i jego nierozerwalność, na kapłaństwo i związany z nim celibat, a także na życie zakonne i związane z nim śluby czystości, posłuszeństwa i ubóstwa –da się zrozumieć i podjąć tylko w imię wielkiej i prawdziwej miłości, która staje się całożyciowym świadectwem. „Kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony” zachęca dziś Jezus w Ewangelii: „do końca”, czyli „aż do śmierci”. Zaś św. Szczepana można nazwać patronem tych, którzy podejmują decyzje na całe życie, decyzje, w oparciu o które osoby te chcą składać świadectwo o Jezusie wytrwale, „do końca”, „do śmierci”: w małżeństwie, w kapłaństwie, w życiu zakonnym.

2.Wydział Teologiczny –w służbie decyzji na całe życie Wydział Teologiczny Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach pragnie realizować swoją misję  w  świecie  płynnym,  dynamicznym,  w  kontekście  wielu  przemian  społecznych i obyczajowych. Realizuje dwa kierunki studiów: teologię oraz nauki o rodzinie. Na teologii studia  podejmują  zarówno  ci,  którzy  przygotowują  się  do  przyjęcia  święceń  kapłańskich, jaki osoby świeckie, które zdobywają uprawnienia do nauczania religii w szkole. Wydział Teologiczny realizuje stałą współpracę z Seminarium Duchownym w trosce o przyszłych kapłanów.  Od  pewnego  czasu  wykładowcy  Wydziału  starają  się  bardziej  intensywnie uczestniczyć w działaniach duszpasterskich mających na celu budzenie powołań kapłańskich. Wielkim  wezwaniem  dla  Wydziału  Teologicznego  jest  angażowanie  się  w  kształcenie przyszłych  świeckich  nauczycieli  religii.  Cieszymy  się,  że  na  studia  zaoczne  z  teologii przyjęliśmy  w  tym  roku  największą  od  dziesięciu  lat  liczbę  nowych  studentów.  Z  kolei na naukach  o  rodzinie  studenci  mogą  pogłębić  wiedzę  o  małżeństwie,  rozumianym  jako nierozerwalny związek  mężczyzny i kobiety, o złożonych uwarunkowaniach społecznych, psychologicznych i pedagogicznych, w jakich żyją współczesne rodziny i w jakich przychodzi młodym ludziom podejmować decyzje o małżeństwie. Dzięki tej wiedzy studenci zdobywają umiejętności  i  kompetencje  do  tego,  by  profesjonalnie  wspierać  małżeństwa  i  rodziny w zadaniu świadczenia o Bogu, w wierności i wytrwałości „do końca”.  W  imieniu społeczności  Wydziału  Teologicznego  dziękuję  za  wszelką  życzliwość wobec  naszej  wspólnoty.  Dziękuję  za  wsparcie  materialne,  które  przeznaczone   jest na dofinansowanie utrzymania budynku Wydziału oraz publikacji naukowych. Z  okazji  świąt  Narodzenia  Pańskiego  życzę  błogosławieństwa  Bożego  oraz  tego, by świąteczny czas sprzyjał osobistej refleksji i podejmowaniu rozmów o powołaniu, ważnych decyzjach życiowych oraz sposobach składania świadectwa o Jezusie.

Ks. Antoni Bartoszek,

dziekan Wydziału Teologicznego

Dziś przeżywamy ostatnią IV Niedzielę Adwentu.

Zachęcamy do skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania w naszej kaplicy przed każdą Mszą Świętą.

We wtorek  - w Wigilię Bożego Narodzenia zapraszamy do naszej kaplicy na Pasterkę o godz.22.00.

Całość ogłoszeń parafialnych: https://mb-rozancowa.one.pl/ogloszenia-parafialne.html